Παραδοσιακά επαγγέλματα αναπτύχθηκαν στις όχθες του λόγω της ύπαρξης του νερού που τα παλαιά χρόνια ήταν άφθονο αφού υπήρχε ροή σε μεγάλη ποσότητα και καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, τόσο ώστε να μη μιλάμε για χείμαρρο αλλά για κανονικό ποτάμι. Στον Κραυσίδωνα γλεντούσαν και διασκέδαζαν οι κάτοικοι της περιοχής κατά τις ανοιξιάτικες και καλοκαιρινές γιορτές τους.

Δριστέλλες, ελαιοτριβεία, νερόμυλοι, βυρσοδεψεία μέχρι και γανωματήδες αξιοποιούσαν το νερό. Εκεί και οι νοικοκυρές έπλεναν τα ρούχα και τα στρωσίδια τους την Άνοιξη. Επίσης ένα πλήθος αργαλειοί ύφαιναν μεταξωτά υφάσματα και σκουτιά. Ακόμα σε όλα τα χωριά καλλιεργούνταν οι μεταξοσκώληκες και η εργασία αυτή ήταν μια από τις σπουδαιότερες των κατοίκων και ιδιαίτερα των γυναικών.

Η περιοχή παρήγαγε ελιές, λάδι και καλό κρασί. Τα προϊόντα αυτά και πολλά άλλα διακινούνταν από Ανωβολιώτες εμπόρους με καραβάνια ζώων σε όλες τις βόρειες περιοχές της Ελλάδας. Σε όλες τις συνοικίες λειτουργούσαν δημοτικά σχολεία αρρένων και θηλέων, όπως και Σχολαρχείο στον Άνω Μαχαλά (Άνω Βόλο), για τους μαθητές όλων των συνοικιών.

Η οικονομική άνθηση εκδηλώνονταν και με την κατασκευή ωραίων σπιτιών. Πυργόσπιτα και αρχοντικά με δυο και τρεις ορόφους σωστά φρούρια, έκτισαν πολλοί εύποροι έμποροι και κτηματίες, αρκετά δε από αυτά υπάρχουν ακόμα και σήμερα.

Οι πατριαρχικές οικογένειες Μαργαρίτη, Χατζηβασιλείου, Παρθένη, Τζάνου, Ζαφρακόπουλου, Τσιακατούρη, Παπαγεωργίου και πολλών άλλων, αποτέλεσαν γόνιμα και πνευματικά φυτώρια, από τα οποία προήλθαν οι άνθρωποι οι οποίοι διέπρεψαν στο εμπόριο, στις τέχνες, στο στρατιωτικό πεδίο και στη πολιτική.

Στα χρόνια της Τουρκικής κατοχής, τα χωριά αυτά έπαθαν πολλές καταστροφές. Αιτία ήταν η θέση τους. Όταν δημιουργούνταν αναταραχές με τους κατακτητές, τα Τούρκικα στρατεύματα που έρχονταν από άλλες περιοχές για να καταστείλουν τις εξεγέρσεις αυτές ξεσπούσαν το μένος τους, καίγοντας σπίτια και εκκλησίες, λεηλατώντας περιουσίες και σκοτώνοντας αθώους "ραγιάδες". Παρ' όλες τις καταπιέσεις και τις αντιξοότητες οι φίλεργοι και προοδευτικοί κάτοικοι της περιοχής μπόρεσαν να ξεπεράσουν όλες τις δυσκολίες και να μεταβάλλουν τα χωριά τους σε μια κυψέλη προόδου και ευημερίας.

Ο Άγιος Ονούφριος ως το 1991 ήταν ξεχωριστή κοινότητα. Έκτοτε αποτελεί δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Ιωλκού.

προηγούμενη...