Καλωσήλθατε
στην ιστοσελίδα της Δημοτικής
Ενότητας Ιωλκού Δ. Βόλου
Tο Πήλιο είναι από τα κατ' εξοχήν "αρχαία" βουνά της πατρίδος μας. Η θέση του μέσα στον ευρύτερο ελλαδικό χώρο, η ομορφιά, ο πλούτος των φυσικών πόρων και ο συνδυασμός του με τη θάλασσα (Αιγαίο και Παγασητικό κόλπο) το έκαναν γνωστό από τα πανάρχαια χρόνια. Στο διάβα των αιώνων ένα πλήθος χαρακτηρισμοί, οι περισσότεροι απ' τους οποίους δηλώνουν τον θαυμασμό με τον οποίο περιέλαβαν τούτο το πανώριο βουνό γεωγράφοι, ιστορικοί, περιηγητές, ποιητές και λόγιοι.
Από τους αρχαιότερους επαινετικούς χαρακτηρισμούς: "Εινοσίφυλλον" το λέει ο Όμηρος και "ανεμοσφάραγο" ο Πίνδαρος, για τους ανέμους που φυσούν διαρκώς και αναταράσσουν τις δασωμένες πλαγιές του. "Αιπύ" και "υλήεν" το χαρακτηρίζει ο Ησίοδος για τους ψηλούς γκρεμούς και τα πυκνά του δάση και "πελεθρόνιον" για τον πλούτο των φαρμακευτικών φυτών και βοτάνων. Και σ'αυτό συμφωνεί και ο Ηρακλείδης (Δικαίαρχος), που για τον ίδιο λόγο ονομάζει το Πήλιο "πολυφάρμακον". Ποικίλες ήταν και οι ονομασίες του. Ένα όνομα που κρατά τις επικρατέστερες απόψεις των γλωσσολόγων ετυμολογικά προέρχεται από τον πηλό ή απ΄το ιλλυρικό pil, που σημαίνει "δάσος".
Το Πήλιο καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της έκτασης της χερσονήσου της Μαγνησίας, της οποίας άλλωστε αποτελεί τη φυσική ραχοκοκαλιά, φράζοντας με τον όγκο του τη λεκάνη της Θεσσαλίας από το Αιγαίο πέλαγος. Με βάση τη μορφολογία του χωρίζεται σε Ανατολικό και Δυτικό. Πιο απότομες οι ανατολικές πλαγιές του, σχηματίζουν μια κακοτράχαλη ακτογραμμή - γνωστή ως "άξενος ακτά" στους αρχαίους - με ελάχιστες αλλά υπέροχες αμμουδερές παραλίες. Πιο ήρεμη η Δυτική πλευρά του Πηλίου, καταλήγει στον Παγασητικό κόλπο, με ομαλές φυσικές αναδιπλώσεις, που καταλήγουν στα παράλια σε ιδιαίτερα ειδυλλιακές αμμουδερές ακρογιαλιές.
Αγαπητέ ταξιδιώτη, αφού περάσεις την ακραία συνοικία του Βόλου (Άγιος Γεώργιος) αρχίζεις την ανάβασή σου στα πάνω απ' το Βόλο χωριά (Άγιος Ονούφριος, Ανακασιά, Άνω Βόλος, Σταγιάτες, Κατηχώρι, Πορταριά, Μακρινίτσα) με τελικό προορισμό το ψηλότερο σημείο της διαδρομής, τα Χάνια και το χιονοδρομικό κέντρο. Ο Άγιος Γεώργιος αποτελεί σήμερα τη συνέχεια του πολεοδομικού σχηματισμού της νέας πόλης του Βόλου.
Στους προηγούμενους αιώνες μικρό τμήμα της πόλης καταλάμβανε το Κάστρο του Γόλου κοντά στη θάλασσα. Ο κυρίως Γόλος (σημερινός Βόλος) στην εποχή της Τουρκοκρατίας, ήταν στην περιοχή των υπωρειών και των λόφων του Πηλίου, Βορειοανατολικά του Κάστρου. Είχε τότε πέντε συνοικίες: τους Μπαξέδες (Άγιος Γεώργιος), όπου κυρίως βρίσκονταν τα τσιφλίκια, των Τούρκων. Λίγο πιο πάνω η Επισκοπή και δυτικά της ο Άγ. Ονούφριος σε περιοχή λοφώδη. Ανατολικά, αποκομμένη από ένα λόφο, είναι η Άλλη Μεριά, βόρεια ο Άνω Βόλος με την Ανακασιά στη δυτική άκρη.
Ο
Άνω Βόλος μαζί με την Ανακασιά και τον Άγ. Ονούφριο,
απετέλεσαν από το 1991 ως το 2010 τον
πρώην
Δήμο Ιωλκού.
|
Ο λόφος της Επισκοπής,
στο κέντρο περίπου του σημερινού
Άνω Βόλου
όπως φαίνεται από τα ερείπια των οχυρώσεων,
πρέπει να ήταν κατοικημένος από τα πανάρχαια
χρόνια.
Από
τα πιο ενδιαφέροντα αξιοθέατα μνημεία του
τόπου που υψώνεται δεξιά από τον κεντρικό
αυτοκινητόδρομο στο 5ο περίπου χλμ. της
διαδρομής Βόλου-Πορταριάς, κι ανήκει στο
Δημοτικό Διαμέρισμα
Ιωλκού. |
Το τοπίο της
περιοχής
είναι
μοναδικό με
τις διαρκείς
εναλλαγές
του
ασβεστωμένου
λευκού στα
αρχοντόσπιτα
των κατοίκων,
τη
λαξεμένη
και
πανέμορφη
γκρίζα
πηλειορίτικη
πλάκα
και από τα
καταπράσινα
δένδρα που
είναι
σκαρφαλωμένα
στις πλαγιές
του βουνού.
Μόλις 5km
από το
κέντρο του
Βόλου
αρχίζεις
και νιώθεις
το σφυγμό
του Πηλίου. |
Το αρχοντικό
Χατζηαναστάση,
γνωστό
σήμερα ως
οικία
Κοντού
ή
Μουσείο
Θεόφιλου,
βρίσκεται
στην
Ανακασιά
του Δημοτικού
Διαμερίσματος
Ιωλκού,
Β.Α.
της
κεντρικής
πλατείας και
συγκεκριμένα
στην
οδό
Μουσείου
Θεόφιλου
211.
Το
Αρχοντικό
ήταν
ιδιοκτησία
της
οικογένειας
Χατζηαναστάση
μέχρι και το
1905
που το
αγόρασε ο
Ανωβολιώτης
μυλωνάς
Γιάννης
Κοντός. |
